Terug naar alle gidsen
7 min lezen·Bijgewerkt 2026-08-11

NEN 7510 checklist

De meeste checklists die je vindt zijn lijsten met honderd beheersmaatregelen. Daar heb je als gezinshuis of kleine zorgaanbieder weinig aan, want de vraag is niet welke maatregelen bestaan maar welke bij jou gelden en in welke volgorde je het aanpakt. Deze checklist volgt die volgorde.

In het kort.Eerst scope, beleid en risico's. Dan pas de maatregelen beoordelen. Daarna de registers vullen, want dat is je dagelijkse bewijs. De beoordeling en de directiebeoordeling sluiten de cyclus en horen dus achteraan.

De veertien stappen

  • 1. Toepassingsgebied. Welke locaties, welke systemen, welke gegevens. En wat er nadrukkelijk buiten valt. Zonder dit weet je bij elke volgende stap niet waar je het over hebt.
  • 2. Beleid. Waar je voor staat, wie waarvoor verantwoordelijk is, wanneer je het opnieuw bekijkt. Een paar pagina's, ondertekend door de eigenaar.
  • 3. Hoe je risico's beoordeelt. De manier waarop je bepaalt wat een groot risico is. Eén keer opschrijven, daarna elk jaar gebruiken.
  • 4. De risicoanalyse zelf. De ingevulde beoordeling, met datum. Voor een kleine zorgaanbieder gaat het om herkenbare scenario's: een mail naar de verkeerde ontvanger, een verloren telefoon, een account dat open bleef staan.
  • 5. Hoe je risico's aanpakt. Wat je doet met wat eruit komt, wie akkoord geeft op wat je laat liggen, en wanneer het af moet zijn.
  • 6. Verklaring van Toepasselijkheid. Per beheersmaatregel: geldt dit bij mij, waarom, en heb ik het ingevoerd. Sluit je iets uit, dan onderbouw je dat. Dit is het stuk waar een auditor als eerste naar kijkt.
  • 7. Doelstellingen. Wat je dit jaar wilt bereiken, concreet genoeg om aan het eind te kunnen zeggen of het gelukt is.
  • 8. De registers. Verwerkingen, informatiemiddelen, autorisaties, leveranciers, datalekken, bewaartermijnen en vernietiging. Dit is je dagelijkse bewijs.
  • 9. Bewijs van competentie. Dat de mensen die hiermee werken weten wat ze doen. Een teambespreking met een aantekening telt ook.
  • 10. Meetresultaten. Waaraan je ziet of het werkt. Bijvoorbeeld: hoeveel accounts stonden er nog open van mensen die weg zijn.
  • 11. Auditprogramma en resultaten. Wanneer je wat toetst, en wat eruit kwam. De IGJ verwacht minimaal eens per drie jaar een onafhankelijke beoordeling.
  • 12. Directiebeoordeling. Je jaarlijkse terugblik, ook op dit onderwerp. Dezelfde beoordeling die je voor kwaliteit al doet, met een paragraaf erbij.
  • 13. Afwijkingen en corrigerende maatregelen. Wat er misging, welke maatregel je nam, en of die hielp.
  • 14. Bijhouden. Risicoanalyse en directiebeoordeling jaarlijks, toegangsrechten per kwartaal, bewaartermijnen een keer per jaar nalopen.

Vier fouten in de volgorde

  • Beginnen bij de maatregelenlijst. Wie eerst de Verklaring van Toepasselijkheid invult en daarna pas nadenkt over scope en risico's, vult honderd regels in zonder te weten waarom. Bij de eerste doorvraag valt dat om.
  • Documenten schrijven die niet kloppen met de praktijk. Bij een beoordeling wordt getoetst of het stuk klopt met hoe jij werkt, niet of het er professioneel uitziet. Beleid dat meer belooft dan je waarmaakt is schadelijker dan beleid dat kort en eerlijk is.
  • De registers overslaan. De documenten beschrijven het voornemen, de registers laten zien dat het gebeurt. Een dossier zonder gevulde registers is een plan, geen bewijs.
  • De onafhankelijke beoordeling als sluitstuk zien. Die hoort inderdaad achteraan, maar plan hem vooraf in. Wie hem uitstelt tot het uitkomt, haalt de driejaarstermijn niet.

Geldt dit ook voor jou?

Lever je jeugdhulp, dan wijst de Regeling Jeugdwet naar ISO 27001 en ISO 27002, of een daaraan gelijkwaardige norm. NEN 7510 is die gelijkwaardige norm, geschreven voor de zorg. Een certificaat is niet verplicht; wat wel moet is aantoonbaar voldoen en je systeem periodiek onafhankelijk laten beoordelen. Dat staat uitgebreider in de gids over of NEN 7510 verplicht is. Welke registers daarbij horen staat in de gids over de registers.

Deze lijst hoef je niet met de hand af te werken

In ISO Assist beantwoord je een korte vragenlijst. Daarna ligt het dossier er, ingevuld: welke beheersmaatregelen bij jou gelden en waarom, de documenten met jouw gegevens erin, en de registers die erbij horen. Jij loopt het na en stelt het vast. In de demo kun je het bekijken zonder account.

Veelgestelde vragen

Waar begin ik?

Bij het toepassingsgebied. Zolang niet vastligt over welke locaties, systemen en gegevens het gaat, weet je bij elke volgende stap niet waar je het over hebt. Daarna komt het beleid, dan de risicobeoordeling, en pas daarna de Verklaring van Toepasselijkheid. Wie andersom begint vult een lijst met maatregelen in zonder te weten waarom.

Hoeveel documenten vraagt de norm?

Veertien: het toepassingsgebied, het beleid, de procedure voor risicobeoordeling, de procedure voor risicobehandeling, de Verklaring van Toepasselijkheid, je doelstellingen, bewijs van competentie, de uitkomsten van je risicobeoordeling, de uitkomsten van je risicobehandeling, je meetresultaten, het auditprogramma, de auditresultaten, de directiebeoordeling en je afwijkingen met de corrigerende maatregelen.

Moet ik alle beheersmaatregelen invoeren?

Nee. Je beoordeelt per maatregel of hij bij jou van toepassing is en onderbouwt het als je hem uitsluit. Dat is precies wat de Verklaring van Toepasselijkheid vastlegt. Een organisatie zonder eigen serverruimte hoeft geen maatregelen voor een datacenter te nemen, mits die keuze onderbouwd is.

Wat is een realistische volgorde in de tijd?

Scope, beleid en risicoanalyse eerst, want daar hangt de rest aan. Daarna de registers vullen, omdat die het dagelijkse bewijs leveren. Dan de overige documenten, en tot slot de interne beoordeling en de directiebeoordeling. De laatste twee sluiten de cyclus en horen dus achteraan, niet vooraan.

Hoe vaak moet ik dit herhalen?

De risicoanalyse en de directiebeoordeling zijn jaarlijks. Toegangsrechten controleer je vaker, in de praktijk per kwartaal. De onafhankelijke beoordeling van je systeem noemt de IGJ minimaal eens per drie jaar. Bewaartermijnen loop je een keer per jaar na, samen met wat er vernietigd moet worden.

Kan ik dit zelf, zonder consultant?

Voor een organisatie van een paar mensen wel, mits je het niet als documentproject aanpakt. Het meeste werk zit niet in schrijven maar in vastleggen wat je al doet: wie waar bij kan, welke systemen er zijn, wat er met een incident gebeurde. Wat je niet zelf kunt doen is de onafhankelijke beoordeling: die moet komen van iemand die niet betrokken was bij het opstellen.